Choroby skóry‎ > ‎

Łojotokowe zapalenie skóry

Łojotokowe zapalenie skóry

Jest to zapalenie skóry o przewlekłym charakterze, występujące na skórze owłosionej lub na obszarach skóry o wzmożonym wydzielaniu łoju (twarz, klatka piersiowa). Na skórze pojawia się rumień i nadmierne złuszczanie. Wykwitom towarzyszy świąd.

Objawy łojotokowego zapalenia skóry: plamy rumieniowate pokryte żółtawymi, tłustymi łuskami występujące najczęściej na skórze głowy, brwi, koło nosa, uszu, na klatce piersiowej i w okolicach narządów płciowych; świąd; szorstkość skóry w zmienionych miejscach. Schorzenie to występuje też u noworodków. Jest nazywane wtedy ciemieniuchą.

Przyczyny: Ciemieniuchę u małych dzieci powoduje deficyt biotyny. Łojotokowe zapalenie skóry u dorosłych wywołuje nadprodukcja i zaczopowanie się gruczołów łojowych i w konsekwencji stan zapalny.

Leczenie
łojotokowego zapalenia skóry: Stosowanie szamponów zawierających siarkę, dziegieć, selen. Można też stosować specjalne płyny złuszczające. W zależności od stopnia zaawansowania choroby lekarz może przepisać odpowiednie środki przyjmowane doustnie lub stosowane miejscowo, zaś w przypadkach nasilonych - sterydy.
Leczenie jest różne w zależności od zajętej okolicy ciała. Na zmiany zapalne skóry twarzy zalecany jest dostępny bez recepty 1-procentowy krem hydrokortyzonowy. Jeżeli nie pomaga, można spróbować 2,5 % roztworu dostępnego na receptę. Zmiany łojotokowe na tułowiu są trudniejsze do leczenia i często nawracają. Miejscowe stosowanie hydrokortyzonu zwykle nie pomaga, ale podawany doustnie lub w iniekcjach może przynieść poprawę. W uporczywych przypadkach skuteczne bywają stosowane na noc preparaty dziegciu. Łagodny łojotokowy stan zapalny fałdów skórnych leczony jest miejscowo dostępnymi na receptę steroidami. W ciężkich przypadkach, wraz ze steroidami i antybiotykami może być zalecone stosowanie przez 10 min, dwukrotnie w ciągu dnia, kompresów z octanu glinu lub nadmanganianu potasu. W tych okolicach zmianom łojotokowym skóry często towarzyszy zakażenie bakteryjne lub grzybicze i wówczas do leków podstawowych dodawane są leki przeciwbakteryjne lub przeciwgrzybicze. Zapalenie łojotokowe owłosionej skóry głowy leczone jest szamponami zawierającymi dziegieć, pirytionian cynku i siarczek selenu lub siarkę i kwas salicylowy albo dziegieć.


Comments